Fotografka to portret Gerdy Taro fotografa wojennego

Właśnie na rynek trafiła świetna książka o Gerdzie Taro, czyli fotograf wojennej i partnera Roberta Cappy. Idealna pozycja dla każdego zapalnego fotografa. Jeśli interesujesz się historią fotografii, fotografią wojenną i wspomnieniami to nie możesz opuścić tej książki.

Poznanie historii wielkich, pozwala zagłębić się w dawny zawód fotografa. Nowa książka, to perełka dla osób lubiących zbiory fotografii wojennej. Pokazuje nie tylko samo życie głównej postaci ale przede wszystkim całą otoczkę dookoła pracy znanych fotoreporterów.

Fotografka portret Gerdy Taro

Była jedną z pionierek fotografii wojennej i pierwszą fotoreporterką, która zginęła na froncie. Pogrzeb Gerdy Taro odbył się w Paryżu 1 sierpnia 1937 roku – dokładnie w dniu jej 27 urodzin. Ceremonia przerodziła się w wielotysięczną demonstrację, w której wzięli udział działacze polityczni i artyści, między innymi Pablo Neruda i Louis Aragon.

„Mała Taro miała wspaniały pogrzeb, na którym spotkały się wszystkie kwiaty świata” – tak pisano o uroczystości. W kolejnych latach przybywało ulic jej imienia, stała się również patronką licznych stowarzyszeń i grup bojowników.

Kim była ta filigranowa, mierzącą ledwie 150 cm wzrostu blondynka, bohaterka ruchu antyfaszystowskiego, która ramię w ramię z mężczyznami, uzbrojona w aparat fotograficzny, stawiała się miejscach najcięższych walk zbrojnych?

„Jeśli twoje zdjęcia nie są dostatecznie dobre, to znaczy, że nie jesteś dostatecznie blisko”

W pracy Gerda Taro kierowała się maksymą swojego wielkiego mentora, przyjaciela i wieloletniego partnera – Roberta Capy, jednego z najwybitniejszych fotoreporterów XX wieku.

Wojnę fotografowała z pierwszej linii frontu. Wiele wskazuje na to, że gdyby nie Taro, Capa pewnie nie stałby się gwiazdą takiego formatu. To zresztą ona wymyśliła jego postać i pseudonim artystyczny.

Dziś wiemy, że część zdjęć przypisywanych Capie wykonała właśnie ona. Swoim nazwiskiem podpisywała fotografie dopiero w ostatnich dwóch miesiącach życia. Wcześniejsze publikowano pod ich wspólnym pseudonimem.

Talent, pasja i odwaga, wolność, duma, niezależność – oto słowa klucze, które tworzą portret i legendę nadzwyczajnie utalentowanej kobiety i niezwykłej fotoreporterki. Powieść Heleny Janeczek przywraca Gerdzie Taro należne jej miejsce w historii (herstorii) świata i fotografii wojennej.

Zobacz książkę na stronie wydawnictwa.

Uhonorowany najważniejszą włoską nagrodą literacką portret Gerdy Taro – kobiety, która fotografowała wojnę.

Jesteś fotografem?

Ta pozycja na pewno Ciebie zainteresuje, a i pokaże jak pracowało się kiedyś w zawodzie fotografa. To również świetny odskocznia od codzienności i pozycja, którą warto posiadać we własnej fotograficznej biblioteczce.

Już wkrótce przedstawimy naszą recenzję powieści „Fotografka”. A dziś zapraszamy do naszego fotolabu internetowego po świetne fotoprodukty, tak potrzebne w pracy zawodowej fotografa.

A Twoje fotografie już dziś możesz przenieść na papier w formie plakatów lub płótno fotograficzne w formie obrazów.